kowieski/piotr/poezja/"wspomnienia" - kowieski galeria

Sztuka jest po to, by niepokoić. Wiedza umacnia
                                               Georges Braque

kowieski

kowieski
Przejdź do treści

kowieski/piotr/poezja/"wspomnienia"

 
Wspomnienia”
pamiętasz ciężar nieba
podpartego rozmachem twych ramion
gdy wiatr we włosach liści
wygrywał niepokojące melodie
a burza napierała grozą
ze wszystkich stron
czy żywica uderza ci do głowy
i czujesz mrowienie w sękach
na wspomnienie  słońca
i urody majowych poranków
rodzących się w zaułku rzeki
wspominasz ptasie sejmiki
w górnych sektorach twej korony
zaczynające się wieczorami
kończące nad ranem w oparach porannych mgieł
musisz pamiętać wschody i zachody słońca
jego wędrówkę po niebie
deszcze meteorytów
i gasnących gwiazd
i mróz
i śnieg
i deszcz  stojący wiosną w łąki dołku
ma nogo stołowa
mój królu bez ziemi
(odarty z  korzeni)
z osikowego drzewa
mój ty osikowy kołku
kowieski
  KONTAKT          
kovias@poczta.onet.pl
tel. 502186577     
Wróć do spisu treści